Ostend’s magical microclimate


Opstaan en dan na enkele stappen genieten van het zeezicht. Een appartement op de zeedijk, dat heeft toch iets bijzonders.

Vandaag was het weerbericht niet zo goed. Tevergeefs zocht ik op mijn smartphone naar het pictogram met het zonnetje. Helaas, het zou een regendag worden. Zogezegd.

De kleuren van de groene zee en de wolken in vijftig tinten grijs waren misschien niet meteen geschikt voor de cover van een vakantiebrochure, maar tijdens onze ochtendwandeling op de strekdam genoten we er intens van. Deel 1 van ons ontbijt was een flinke portie verse zeelucht. Onweerstaanbaar lekker, en beter dan welk krachtvoer dan ook.

Ik voelde me ook geïnspireerd om foto’s te nemen, van een grillig stukje zand op de dam, of details van de knaloranje sculpturen van Arne Quinze (Arne Quinze, Rock Strangers). Iedereen leek nog te slapen. We hadden strand en dijk voor ons alleen.

Voor deel 2 van ons ontbijt hadden we afgesproken om naar De Grote Post te gaan. Wat vroeger effectief een majestueus postgebouw was (ontworpen door de architect Gaston Eysselinck en gebouwd in de periode na Wereldoorlog Twee) is sinds enkele jaren een schitterend, hip cultureel centrum. Ik herinner me nog de lokettenzaal waar ik als kleine jongen postzegels kwam kopen voor mijn verzameling.

Ik herinner me dat enkele jaren geleden een jonge fotograaf —Pieter Clicteur— me had gevraagd of ik hem kon helpen met introducties. Tot mijn vreugde zag ik dat zijn reeks onderwaterfoto’s gebruikt zijn om de oude deuren van de telefoonhokjes te decoreren. Het zijn foto’ s van artiesten die bepaalde doodnormale situaties uitbeelden, zoals typen of telefoneren. Maar ze poseerden dus onder water.

En toen gingen de hemelsluizen open. Niet continue maar soms wel hevig. Ons plan om te fietsen viel letterlijk in het water. Tijd voor shopping. Wat in Oostende absoluut geen probleem is.

Véronique wou absoluut naar de meest iconische boekenwinkel van Oostende: Corman. De zaak werd gesticht in 1926 en op een bepaald ogenblik waren er winkels in Brussel, Oostende en Knokke. Het is een erg veelzijdige en meertalige boekenwinkel, en nog steeds worden de boeken geleverd met een papieren beschermhoes waarop een tekening prijkt van kunstenaar illustrator Félix Labisse.

Toen we onze neus terug buiten staken was de zon weer helemaal terug. 

Het is een typisch fenomeen bij onstabiel weer met storingen die uit het zuidwesten komen. In de loop van de namiddag klaart het heel erg vaak vanaf de kust op, terwijl de wolken zich vormen net voorbij de kustlijn (zie foto onder). In Brussel kan het nog zwaar bewolkt zijn (en dat hoor je dan op de radio), terwijl je in Oostende de zonnebril moet bovenhalen. 

Tijd om languit te gaan loungen in de Blue Buddha Beach, op het strand, en natuurlijk met een boek van bij Corman.

Agence Dermul heeft ons uitgenodigd om gedurende vijf dagen Oostende uit te testen en te bloggen.

Onze thuisbasis is een van hun moderne vakantieappartementen op de zeedijk.

Tekst en foto’s: Mike & Véronique

This week we blog about Oostende, a coastal city in our own country. It feels strange but also a bit exciting to (re)discover Mike’s hometown. We are invited by Agence Dermul, the biggest real estate agent in Oostende. We are staying in one of their rental appartments on the seaside promenade. One of my dreams is to live in a home with a view on the sea. Well that’s exactly what we will be experiencing the next days. We will be writing in Flemish but also be posting loads of pictures (international language).
We stay in APPARTMENT FONTENOY on the sea promenade.

By | 2016-07-12T23:55:35+00:00 July 12th, 2016|Green|